(Π)άνθρακες ο Θησαυρός…

Μετά από μία πολύμηνη απουσία, εδώ είμαστε πάλι για να ανανεώσουμε την εμφάνιση μας. Με αφορμή την τελευταία νίκη της (ως επί τω πλείστων) ομαδάρας μας, και με δικαιολογία της στασιμότητας των καταστάσεων, ανασκοπούμε και ίσως βολιδοσκοπούμε την τωρινή κατάσταση.

ΑΡΗΣ – Πανθρακικός 3-2

Αναμφισβήτητα, η ανατροποπή που ενορχήστρωσε ο Μαζίνιο και η παρέα του, (χαρ χαρ χαρ) ήταν αν μη τι άλλο, θεαματική. Τελευτάια φορά που είδα 3 γκόλ σε λιγότερα από 30 λεπτά, ήταν στην βαριά ήττα που υπέστη η ομάδα στο ΟΑΚΑ με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, στην 18η Αγωνιστική.

Προσωπικά, η αποκάλυψη της χρονιάς, μετά τον Βιτόλο, είναι ο Κάμπορα! Ο οποίος πιστέυω, πως δικαίωσε την υστεροφημία του, καθώς και τον τίτλο του πρώτου σκόρερ στην Αργεντινή το 2006. Το “κουτάβι”, έχει βάλει 5 γκόλ σε 9 αγωνιστικές που έχει συμμετάσχει. Όσα βάλανε ο Κόκε και ο Χαβίτο μια ολόκληρη χρονιά. Ας ελπίσουμε οτι μερικών οι “καρέκλες” ή οι τάπες αν προτιμάτε, αρχίσαν να τρίζουνε…

Κι αν αυτή ηταν η αποκάλυψη, το highlight ήταν το γκολ του Πρίττα, ο οποίος όταν θέλει ΠΑΙΖΕΙ μπάλλα. Το θέμα είναι όμως να θέλει συνέχεια, κι όχι σποραδικά.

Ναι μεν η νίκη μπορεί να ήταν (σχετικά) πικρή, αλλά το αποτέλεσμα ήταν συναρπαστικό. Επιτέλους και μετά απο μια ολόκληρη περίοδο, είδαμε λιγάκι ποιοτικό ποδόσφαιρο, αντί να πονάνε τα μάτια μας! Σιγουρα δεν μας τιμάει τόσο η εντός έδρας ανατροπή, ειδικά όταν προέρχεται απο μια ομάδα όπως ο Πανθρακικός. Δε λέω, μια χαρά ομάδα είναι, αλλά όχι του μεγεθους του ΑΡΗ. Κάτι τέτοια ματς, πρέπει να τα καθαρίζεις από τα αποδητήρια, όπως λεεί και ο ΛΑΟΣ.

Βεβαια, χρόνια τώρα στην Ελλάδα, το πλεονέκτημα έδρας έχει εξαφανιστέι, εκτός κι αν είσαι Νότιος… Εκεί ισχύουν άλλα μέτρα και άλλα σταθμά. Κατι που κόντρα στον ΑΡΗ το έχουν αποδείξει σχεδόν όλοι φέτος. Ο Αστέρας Τριπολης, ο Εργοτελης, η σπρώξτε-όλοι Λαρισα, ο Θρασύβουλος, ο μπερδεμένος δευτεραθλητής ΠΑΟΚ, η διαλυμένη-διοικητικά ΑΕΚ, ο χαλαρός Παναθηναϊκός…

Βέβαια με το όνομα μόνο δεν κερδίζονται οι αγώνες, πολλά έιναι αυτα που συνέβαλλαν στην φετινή πορεία, αλλά απο πού να αρχίσει κανείς και που να τελειώσει.

Πάμε για άλλα… Και για να μην ξεχνίομαστε, ΟΛΟΙ στην Γενική Συνέλευση της Λέσχης για τις εκλογές!!!

Άρης – Πανιώνιος 1-0

Ηρακλής – Άρης 0-1

 

Αν και λιγάκι καθυστερημένα… Τι Κυριακή, τι Δευτέρα! Τόσα χρόνια φίλαθλος αυτής της ομάδας, έχω μάθει ένα πράγμα. Ή δυο… Είμαστε οι πιο καρδιακοί οπαδοί, και όλοι μας μπορεί να εμφανίσουμε πρόβλημα υγείας. Αρχικά, να πω ένα μεγάλο κρίμα για τον Γιάνναρο που έφυγε πολύ νωρίς από την ζωή και δεν πρόλαβε να χαρεί αυτό το ματς.

Για να αλλάξουμε θέμα, ένας αδελφικός φίλος (Παοκτζής) μου είπε ένα επιτυχημένο τις προάλλες. Ποιο είναι, λέει, το αγαπημένο σήριαλ των Αρειανων? «Χαρά… Αγνοείται!» Ευτυχώς για τους φίλους του ΑΡΗ, αυτό το ανέκδοτο είχε διάρκεια (ελπίζω όχι προσωρινή) μόνο μερικά 24ωρα. Η αλήθεια είναι ότι φέτος ο Ηρακλής μας πάει, και βάσει στατιστικών αλά Γαλανή, μας πάει εδώ και 4 χρόνια. Και όπως Περσέ διασυρθήκαμε με 6-0 από την Bayern Munich και μετά κερδίσαμε τον ΗΡΑΚΛΗ 0-2, έτσι και φέτος μετά από τον αποκλεισμό, ήρθε πάλι η νίκη εκτός έδρας και συνάμα και η χαρά που φέρνει αυτή…

Προσωπικά δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα με το ματς. Η γνωστή κατάσταση πάνω κάτω και η εμφανής απώλεια του επιτελικού μέσου, έκαναν ακόμα έναν αγώνα, επεισόδιο της Εντατικής. Ο ΗΡΑΚΛΗΣ είχε μπορώ να πω, τις πιο κλασσικές, των κλασσικών, ευκαιρίες αλλά δυστυχώς, πες το ατυχία – πες το Σηφάκης, δεν κατέφερε να σκοράρει. Με αποτέλεσμα να επιβεβαιώσει την πιο κλασσική, των κλασσικών, αρχή του ποδόσφαιρου που λέει ότι : «Όποιος δεν βάζει, τρώει…» για να το πούμε και απλά…

Απλά το αναπάντεχο της υπόθεσης, και νομίζω ότι αυτό είναι που έχει μείνει και στα μυαλά των απανταχού Αρειανων, είναι ο σκόρερ. Ο Battion. Μακρόν ο πιο… χ… χλιαρός παίκτης μέχρι στιγμής, που έπιασε μια θεαματική κεφάλια. Συγχωρέστε με για την παρομοίωση, αλλά θεωρώ ότι τέτοιες κεφαλιές, τουλάχιστον σε ελληνικό επίπεδο, μόνο ο Χαριστέας πιάνει!

 

O Battion έβαλε ΓΚΟΛ!!!

Ειλικρινά, και όποιος διαφωνεί ας σχολιάσει, ΔΕΝ περίμενα να βάλει αυτός το πέναλτι στον αγώνα Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ. Με διέψευσε. Όπως επίσης ΔΕΝ περίμενα να βάλει και γκολ με τον ΗΡΑΚΛΗ (ποιος θα το περίμενε άλλωστε). Πάλι με διέψευσε. Μακάρι να το κάνει μέχρι το τέλος της χρονιάς, και μακάρι να τον κρατήσουμε και του χρόνου, ΙΣΑ ΙΣΑ για να δούμε ΕΑΝ ΙΣΩΣ τότε κάτι αλλάξει.

Χαίρομαι που κέρδισαν τα παιδιά, είναι σίγουρα ένα ψυχολογικό αβάντζο και για εμάς αλλά και για αυτούς. Εμείς σίγουρα θα το εκμεταλλευτούμε περισσότερο. Για αυτούς δεν ξέρω.

Βεβαία, με προβλημάτισε λιγάκι η σχετικά μικρή απόδοση του Βιτολο, αλλά ας είναι. Δικαιούται το παλικάρι να έχει και μια εμφάνιση χαλαρή. Από τότε που ήρθε βγάζει τα καστανά από την φωτιά… Η φουφού του λείπει στο γήπεδο.

Ο Κόκκε φάνηκε να ψιλοξυπναει, και λέω ψιλό, γιατί χρειάζεται να τρέξει αρκετά χιλιόμετρα παραπάνω για να κερδίσει πάλι την εμπιστοσύνη μας.

Αυτά προς το παρόν, θα έγραφα κι άλλα, αλλά έχουμε και δουλειές.